Hatay Samandağ'da narenciye yetiştiren Şiraz Yoğun hem zehirsiz üretim yapmaya çalışırken, hem de çiftçiliğin zorluklarıyla mücadele veriyor.
Bu sene ürettiği 10 ton zehirsiz mandalinasına alıcı çıkmadı. Elinde kalan ürünü internet üzerinden perakende olarak satmaya çalışıyor.
Şiraz Yoğun bu sezon yaşadıklarını şöyle anlatıyor:
Mandalinamız çöpe gitti
"Biz 2,5 yıldır Buğday Derneği'nin onarıcı tarım eğitimlerini alıyoruz ve onların bize öğrettikleri eğitimleri uygulamaları yapıyoruz.
Hayvan gübresi ile bütün arazimi gübreliyorum. Herkes yapabilir. Yani çok zor değil aslında. Benim yaptığım zehirsiz tarım yani agroekolojik tarım dediğimiz bir tarım uygulaması. Tam organik değil ama hiçbir şekilde ilaçlama yapmıyoruz. Fakat katma değer katıyor mu, hayır katmıyor. 10 ton mandalinamız çöp oldu.
Tabii ki burada kooperatifler ya da başka kuruluşlar ürünlerin katma değer işlemesi anlamında zayıf kaldılar. Yani Hatay bölgesi olarak onu söylüyorum. Tabii ki biz çiftçi olduğumuz için hepsine yetişemiyoruz.
"İnsanlar yalvardı, bedavaya almadılar"
Zaten işçi maliyetleri de çok fazla. Bu sene yağmur durmak bilmedi, ürünümüzü hasat edemedik.
İnanın insanlar yalvardı, gelin bedava alın. Sadece ağaç rahatlasın diye. Yani ağacın rahatlaması lazım. Çünkü o meyvenin de toplanması lazım. Gelip toplamadılar. Çünkü işçi maliyeti o kadar yüksekti ki.
Şu şartla bile teklifte bulundular ‘gelin işçilerin yemeğini biz de karşılayalım, sadece ağacımı temizleyin’ diye yalvardılar.
“500 kilo satabildim”
Biz de toplamaktan vazgeçtik. Dökülsün dedik. Zehirsiz mandaline dibine döküldü, çöp oldu. Toprak için de iyi değil bu ama satamadık.
Şu an Pazarama'da bir dükkan açtım, perakende satmaya çalışıyorum. Perakende kilosunu 40 TL'ye satıyorum. Ama ne kadarını sattım? Belki 500 kilosunu sattım. 10 tondan 500 kilo sadece."
